De sociale huisvesting bewaren en ontwikkelen

17/01/2011

De vraag naar een degelijke sociale woning in Brussel is groot. Op een paar jaar tijd is het aantal kandidaat-gezinnen op de wachtlijst fors toegenomen tot meer dan 36.500. De grootste uitdaging voor de sociale huisvesting in Brussel is dan ook om op een efficiënte manier veel meer woningen te realiseren en te renoveren.

Hiervoor heeft de Brusselse regering een aantal initiatieven genomen.
In de begrotingen 2010 en 2011 zijn belangrijke financiële middelen (subsidies en kredieten) voorzien voor de bouw en renovatie van sociale woningen, ondanks de budgettaire beperkingen van het Gewest. Maar de fundamentele vraag is of de BGHM en de maatschappijen erin zullen slagen om die middelen efficiënt te gebruiken en de renovatie- en bouwprojecten sneller uit te voeren.

Eind augustus 2010 werd de nieuwe beheersovereenkomst tussen het Gewest en de BGHM voor de periode 2010-2015 goedgekeurd. Wat ons bij deze beheersovereenkomst opvalt, is de wil van de Staatssecretaris – alvast op papier - om de BGHM en via haar de Openbare Vastgoedmaatschappijen strakker in de hand te houden en zo te komen tot een snellere uitvoering van de projecten. Er zal heel veel werk nodig zijn om van de BGHM een efficiënte en slagvaardige instelling te maken. We staan nog ver, veel te ver.

Zo is bijvoorbeeld de expertencel bij de BGHM die de maatschappijen moet bijstaan bij een snellere uitvoering van de projecten al twee jaar aangekondigd, maar nog altijd niet opgestart. Het kabinet van de Staatssecretaris voor Huisvesting heeft in september 2010 een extern adviesbureau ingehuurd om de BGHM en de maatschappijen te begeleiden bij de invoering van deze expertencel. Dat zou nu tegen juni 2011 moeten gerealiseerd zijn.

Wat ons in deze beheersovereenkomst wel verontrust is dat de deur mogelijk wordt opengezet, zonder debat hierover in het parlement, voor de bouw van middelgrote woningen door de sociale huisvestingsmaatschappijen.

Verder heeft de regering ook beslist dat alle nieuwbouwprojecten voortaan aan de passiefnorm moeten beantwoorden en de zware renovatieprojecten aan de lage energienorm en dat ten minste 5% van de sociale woningen die vanaf nu worden gebouwd of grondig gerenoveerd moeten aangepast zijn aan personen met een handicap.

In het Plan voor de Huisvesting, komt heel langzaam een beetje vooruitgang. Staatssecretaris voor Huisvesting, Christos Doulkeridis, gaf in de commissie huisvesting van 12 oktober 2010 een overzicht van de stand van zaken : 211 woningen zijn bewoond, 884 in aanbouw, 286 woningen hebben een bouwvergunningen en voor 481 woningen is de bouwaanvraag in behandeling, Dit komt neer op een totaal van 1.862 woningen en dat ten opzichte van de 3.500 sociale woningen en de 1.500 middelgrote woningen die in 2004 werden aangekondigd.

Alle beetjes helpen, maar voor de meer dan 36.500 gezinnen die op de wachtlijst staan voor een sociale woningen, en aantal dat trouwens ieder jaar nog toeneemt, gaat dit veel te traag.

Om ervoor te zorgen dat de sociale woningen in de eerste plaats gaan naar gezinnen die hieraan werkelijk nood hebben, heeft de Staatssecretaris voor Huisvesting beslist om de solidariteitsbijdrage die sociale huurders met een hoger inkomen moeten betalen in 2010 op te trekken van 40% naar 60% en op 60% te houden voor 2011. We hadden graag gezien dat de solidariteitstoelage voor 2011 zou oplopen tot 80% en in 2012 tot 100%, maar dat is dus niet gebeurd. De Staatssecretaris heeft aan de adviesraad voor huisvesting ook een advies gevraagd over de opportuniteit om een sociale huurovereenkomst van bepaalde duur in te voeren, die zou worden opgezegd wanneer de huurder de inkomensplafonds met 10% overschrijdt.

Bijlagen