De hervorming van de Brusselse huisvestingscode

01/03/2013
Standpunt van de BBRoW in 5 belangrijke punten

Algemeen oordeel

De BBRoW steunt de plannen van de regering en het parlement om de Huisvestingscode te hervormen en op die manier de verschillende instrumenten en instanties van het woonbeleid te haromoniseren en te actualiseren.

Onze vereniging heeft deelgenomen aan de voorbereidende ateliers die werden georganiseerd door het kabinet van de Staatssecretaris en we hebben meegewerkt aan het advies van de Adviesraad voor Huisvesting.

De tekst van het voorstel bevat verschillende belangijke veranderingen, onder andere op het vlak van bestrijdig van de ongezonde woningen, de leegstaande woningen, de toewijzing van woningen van gemeenten en OCMW’s.

We zijn echter van mening dat het ontwerp van Code meer het accent zou moeten leggen om de toegang tot een betaalbare woning voor gezinnen met beperkte inkomens. Dit zou moeten vertaald worden in de definitie van het recht op wonen en in de missies van de vershillende actoren van het sociale woonbeleid.

Wat is een betaalbare woning voor gezinnen met beperkte inkomens ?

De BBRoW heeft als standpunt dat een gezin slechts menswaardig kan wonen, wanneer :

-  De huur of de maandelijkse aflossing van een hypothecaire lening niet meer bedraagt dan 33% van de gezininkomsten (kindergeld inbegrepen).

-  De huur of de maandelijkse aflossing + de kosten (totale woonkost) niet meer bedraagt dan 40% van de gezininkomsten (kindergeld inbegrepen).

Het sociale woonbeleid moet dan ook prioritair aandacht besteden aan gezinnen met beperkte inkomens die meer dan 40% of meer aan hun woonkost besteden.

Vijf belangrijke punten

1/ het sociale woonbeleid

Het ontwerp van Huisvestingscode voorziet een definitie van het sociale woonbeleid en een typologie van de woningen, namelijk sociale huurwoningen, bescheiden huurwoningen, middelgrote huurwoningen, bescheiden koopwoningen en middelgrote koopwoningen.

Volgens de BBRoW zouden de woningtypes moeten worden gedefinieerd in functie van het doelpubliek en zijn inkomen en niet zoals de tekst voorziet in functie van de operator. We stellen voor om voortaan te spreken over woningen voor gezinnen met een precair inkomen, woningen voor gezinnen met een laag inkomen, woningen voor gezinnen met een bescheiden inkomen en woningen voor gezinnen met een middelgroot inkomen.

Deze vier definities gebruiken op een uniforme manier laat volgens ons toe om het woonbeleid beter te oriënteren en de openbare hulpmiddelen zo aan te wenden dat de woningen geschikt en betaalbaar zijn voor het doelpubliek. Op die manier kan één operator ook verschillende woningtypes realiseren.

2/ Strijd tegen ongezonde woningen

De BBRoW is tevreden dat de Wooncode verschillende wijzigingen bevat die we al lang vragen : afschaffing van de conformiteitscertificaten, meer controlebezoeken op eigen initiatief, geen verwitting van de eigenaar wanneer er ernstige aanduidingen zijn van ongezonde woning, geldigheid van de klacht ook wanneer de huurder al verhuisd is, …

Een belangrijke nieuwigheid is ook het feit dat de woning die slechts kleine gebreken vertoont toch nog verhuurd zou mogen worden. Daarvoor is het wel belangrijk dat de Huisvestingscode wordt opgenomen dat het controlecertificaat deze kleine gebreken vermeld, zodat huurder en verhuurder hiervan op de hoogte zijn.

3/ Strijd tegen leegstand

Het hoofstuk over leegstand bevat ondermeer een betere definitie van leegstand, wat goed is.

Maar de Code zou een oplossing moeten vinden voor panden die onderbenut worden, zeker wanneer er tijdelijke bezettingsovereenkomsten worden gesloten met commerciële beheersorganisaties. Zij maken juist reclame met het feit dat tijdelijke bezetting de leegstandtaks vermijdt, zelfs al is het maar een klein gedeelte van het gebouw,

4/ Huurwoningen van gemeenten en OCMW’s

De toewijzing van woningen van gemeenten en OCMW’s is een dossier dat de BBRoW al een tijdje opvolgt. De tekst van de Code is een belangrijke vooruitgang en zou een meer tranparante en rechtvaardige toewijzing moeten mogelijk maken. We zijn dus tevreden, en beperken ons hier tot een paar technische opmerkingen.

5/ Nieuwe missie van de Openbare Vastgoedmaatschappijen.

De OVM’s krijgen in het ontwerp van Huisvestingscode een nieuwe missie toegewezen, namelijk het beheer en verhuur van bescheiden en middelgrote woningen, bij bouwprojecten en renovatieprojecten van grote gehelen, op voorwaarde dat het aantal bescheiden of middelgrote woningen per project niet meer bedraagt dan 20% en voor het geheel van het patrimonium van de OVM 10%. De regering kan, in functie van de omvang van het woningpark van een OVM of het aantal sociale woningen in de gemeente, bijkomende voorwaarden opleggen.

De BBRoW is het niet eens met deze missie. Zij is immers in de eerste plaats een oplossing voor de tekorten van de maatschappijen en voor de beheerproblemen van sommige projecten van middelgrote woningen van het Plan voor de Huisvesting. De BBRoW is van oordeel dat de priotaire missie van de sociale huisvesting moet zijn en blijven om een betaalbare woning te bieden aan gezinnen met beperkte inkomens.