De woonbarometer - Balans van de legislatuur 2009-2014 - De huurprijzen omkaderen met richthuurprijzen

16/04/2014

Van de 4 voorziene maatregelen zijn er:

0 Niet begonnen
1 Opgegeven
0 Aangekondigd
0 In project
2 Bezig
1 Voltooid

De Brusselse regering had zich voorgenomen om te werken rond een omkadering van de huurprijzen aan de hand van drie initiatieven : het opstellen van roosters met huurrichtprijzen per wijk ; eigenaar-verhuurders via fiscale maatregelen aanmoedigen om die huurrichtprijzen te hanteren en tenslotte het voorbereiden van de nodige wetteksten om de huurrichtprijzen vast te leggen in afwachting van de regionalisering van de huurwetgeving.

Omdat de regionalisering van de huurwetgeving er pas zal komen helemaal op het einde van deze legislatuur tegen juli 2014 heeft de regering de richthuurprijzen niet dwingend kunnen vastleggen in de wetgeving, maar ook van de aanmoedigende fiscale maatregelen werd uiteindelijk afgezien.

De Brusselse regering keurde, op voorstel van Staatssecretaris voor Huisvesting Christos Doulkeridis, in juli 2012 de ‘indicatieve huurprijzen’ goed. Daarvoor baseerde men zich op de rapporten van het ‘Observatorium van de Huurprijzen’. Maar die rapporten hebben hun beperkingen. Voor bijna de helft van de Brusselse wijken ontbreekt het aan voldoende enquêtegegevens en het Observatorium zegt niets over de feitelijke kwaliteit van de woning. Het is dus niet mogelijk om een link te leggen tussen de staat van de woning en de gevraagde huurprijs. Voor ons een fundamentele link. Met zogenaamde ‘indicatieve huurprijzen’ keurde de regering eerder een methode goed dan werkelijk objectieve richthuurprijzen.

Vervolgens werd bestudeerd of het mogelijk was om het systeem van ‘indicatieve huurprijzen’ te gebruiken in combinatie met een verlaging van onroerende voorheffing om zo verhuurders aan te zetten een gematigde huurprijs te vragen. In juni 2013 kwamen we te weten dat de regering die die aanmoedigende maatregel niet zou invoeren. De uitgevoerde studie toonde aan dat de maatregel teveel zou kosten aan gewest en aan de gemeenten (een vermindering van 10% van de onroerende voorheffing zou neerkomen op een inkomensverlies van 15 miljoen euro) en dat de mogelijke financiële impact op verhuurders zeer beperkt zou zijn (slechts 4% van de verhuurders zou er financieel voordeel uit halen).

Omdat de piste van een vermindering van de onroerende voorheffing niet doorging en het Gewest de bevoegdheid over de huurwet nog niet had, besloot de Regering ook om de ‘indicatieve huurprijzen’ niet publiek bekend te maken. Een terechte beslissing omdat een bekendmaking van de ‘indicatieve huurprijzen’ zonder systeem van omkadering eerder zou leiden tot een stijging van de lagere huurprijzen en zeker niet tot een huurprijsvermindering.

U heeft het begrepen : we staan op dit moment nog ver van een omkadering van de huurprijzen. Op een echte omkadering van de huurprijzen zal het wachten zijn tot na de gewestverkiezingen van 2014, wanneer het Brusselse gewest de bevoegdheid heeft over de woninghuurwet en wanneer hiervoor de politieke wil bestaat. Pas dan zal ze objectieve referentiehuurprijzen dwingend kunnen opleggen, die dan wel moeten verbeterd worden en ook gebaseerd moeten zijn op de kwaliteit van de woning. Dit is dan ook een van de prioritaire eisen van de BBRoW voor de komende Brusselse regering.

Bijlagen