Fotoreportage van Loïc Delvaulx

22/04/2014

We hebben Loïc Delvaulx gevraagd om een fotoreportage te realiseren over de wooncrisis in Brussel.

Deze fotograaf en realisator is gevoelig voor sociale, politieke en culturele problemen, zoals de sociale uitsluiting en de woonproblematiek in Europa.

Zijn aanpak is gebaseerd op ontmoetingen met personen in moeilijkheden, met sociale werkers, ambtenaren, militanten,…

Hij heeft een reportage gemaakt van 30 pakkende foto’s vol met waarheid en menselijkheid.

  • Anderlecht. Een deel van deze sociale woonblok staat leeg. Er is een renovatieproject om de woningen conform te maken aan de eisen van de Brusselse Huisvestingscode.
  • Brussel. Een privéwoning die leegstaat en in zeer slechte staat is.
  • Elsene. Twee vrouwen passeren voor woningen die al jaren leegstaan. De ingangen zijn dichtgemaakt om te vermijden dat de woningen worden gekraakt. De aangevatte renovatiewerken zijn stopgezet door het failliet van de ondernemer.
  • Brussel. Meneer J. op de keldertrap die naar zijn woning voert. Hij wacht al sinds 2007 op een sociale woning, maar ondanks 13 prioriteiten heeft hij nog geen zicht op een woning.
  • Brussel. Meneer J. woont al bijna 10 jaar in een zeer ongezonde kelder. Er is geen verluchting, isolatie, sanitair of verwarming. Een enkel stopcontact laat hem toe om licht te hebben en een waterkoker te gebruiken. De kelder stinkt van het vocht. Bij hevige regen loopt er water in de kelder. Toch betaalt hij 250 euro voor dit hok. In het begin had meneer J. geen papieren. Ondertussen is zijn situatie geregulariseerd, maar met zijn zeer laag inkomen vindt hij geen andere woning op de privémarkt.
  • Brussel. Dit hoekgebouw staat al jaren leeg. Er zijn affiches aangebracht met een idyllisch strand. Op de affiches de slogan : ‘Wat een droom voor onze wijk …’.
  • Brussel. Meneer Benjamin is 51, oud-ambtenaar bij de Europese Commissie. Hij woont 7 maanden in deze versleten en ongezonde kamer (8m²). Doordat hij zijn werk verloor, zijn domicilie en gescheiden is, is hij in een moeilijke situatie terechtgekomen. Hij betaalt 550 euro per maand voor een kamer onder de pannen.
  • Brussel. Meneer Benjamin woont in een versleten en ongezonde kamer. Een deel van zijn spullen had hij op de zolder gezet. Door een slechte isolatie en een defecte radiator heeft meneer Benjamin een elektrische radiator gebruikt, wat zijn kosten en schulden bij de eigenaar heeft verhoogd.
  • Anderlecht. Huren wordt alsmaar duurder. De prijzen stijgen, de inkomens volgen niet.
  • Elsene. Mevrouw Touré woont alleen met haar dochter in dit appartement met een slaapkamer. Wanneer de huur is betaalt houdt ze nog 90 euro over van haar loon. Het OCMW geeft haar een ondersteuning van 200 euro. De huur bedraagt 740 euro (kosten inbegrepen) voor een ongezonde woning. De verwarming doet het niet en mevrouw touré heeft 2.000 euro schulden bij de eigenaar door het gebruik van een elektrische bijverwarming.

    « Vorig jaar ben ik me gaan inschrijven voor een sociale woning. Ik had het nog niet gedaan omdat de wachttijd zo lang is …

    …mocht ik gelukkig zijn in mijn woning dat zou de max zijn. Nu leef ik dag bij dag, maar ik heb nog hoop dat dat zal veranderen. »

  • Brussel, sociale woningen. Getuigenis van de huurders : « Om gelukkig te zijn in een sociale woning, moet je je niet teveel moeien met de buren want dat
    geeft problemen. »

    « Iedere keer dat er iemand sterft of iemand verhuist, zijn het vreemdelingen die het appartement komen bewonen. Dat is geen probleem, het is enkel een vaststelling. »

    « 38% van onze twee pensioenen gaat naar de huur. »

  • Brussel, sociale woningen. Een kandidaat bezoekt een appartement. Het is al 10 jaar dat hij op een sociale woning wacht.
  • Evere. Deze vrouw woont in een sociale woning van Home Familial Bruxelles. Deze maatschappij is een coöperatieve van huurders en zorgt ook voor collectieve sociale begeleiding.
  • Watermaal-Bosvoorde. Na Wereldoorlog I werd de coöperatieve Le Logis opgericht. Deze tuinwijk stond toen voor sociale en stedenbouwkundige vernieuwing.

    Marcel en Simone wonen sinds 1951 in de wijk.

  • Evere. Sophie woont in een sociale woning van Home Familial Bruxelles. Deze maatschappij is een coöperatieve van huurders en zorgt ook voor collectieve sociale begeleiding.
  • Evere. De technische dienst van Home Familial Bruxellois renoveert een sociale woning. Deze cooperatieve maatschappij beheert 850 woningen, waarvan er ieder jaar zo’n 30 worden verhuurd aan nieuwe gezinnen. Voor gans het Brusselse Gewest zijn er 40.000 gezinnen ingeschreven voor een sociale woning. De bouw en renovatie van het park is onvoldoende om de sociale vraag op te vangen.
  • Brusse, kantoor van Assam-Sorello, een openbare vastgoedmaatschppij. Assam en Sorello hebben hun krachten samengevoegd om onder andere woningen in slechte staat aan te kopen, te renoveren en aan sociale voorwaarden te verhuren. De maatschappij beheert 2300 woningen.
  • Evere, wachtzaal van Home Familial Bruxellois, cooperatieve openbare vastgoedmaatschappij.
  • Brussel, onthaal van Assam-Sorello, openbare vastgoedmaatschappij. Deze man, een sociale huurder, komt een mutatie aanvragen.
  • Anderlecht, kantoren van Samenlevingsopbouw. Deze vereniging begeleidt een collectieve spaargroep waaraan 25 gezinnen deelnemen die iedere maand 75 euro opzijzetten. Het gezamenlijk gespaarde geld laat een gezin toe om het voorschot te betalen dat nodig is bij de ondertekening van een verkoopscompromis. Het Woningfonds is partner bij dit project met goedkope hypothecaire leningen. Rosa (2e persoon van links) viert haar aankoop samen met vertegenwoordigers van het Woningfonds en Manu, werker bij Samenlevingsopbouw (rechts).
  • Sint-Gillis. Bamba leeft alleen met haar drie kinderen in een appartement met 1 slaapkamer. Ze betaalt 700 euro voor 48 m². Ze wacht al 7 jaar op een sociale woning en is sinds 6 maand lid van een collectieve spaargroep.

    « Ik zou eigenaar willen worden, want huurder zijn is te onzeker… »

  • Anderlecht. Mevrouw Sow is huurder van een appartement met drie plaatsen met ernstige vochtproblemen die oorzaak zijn van gezondheidsproblemen.

    « In de douche heb ik een vals plafond gestoken omdat er overal schimmel was. Ik heb het geschilderd, maar de schimmel komt terug.

    Het is niet gemakkelijk om een woning te huren, zeker niet met veel kinderen.

    Waarom zijn de woningen zo duur ?... »

    Mevrouw Sow is sinds kort lid van een collectieve spaargroep en hoopt zo eigenaar te worden van haar woning.

  • Brussel. De bouwterreinen in Brussel worden zelfzaam, wat aanleiding geeft tot speculatie. De bouw van woningen wordt gedicteerd door economische wetmatigheden en de gevraagde huurprijzen zijn ontoegankelijk voor veel Brusselaars.
  • Elsene. Meneer Missai, huurder van een sociale woning sinds 34 jaar, klaagt over de verwaarlozing van zijn woning door de openbare vastgoedmaatschappij.
  • Elsene. Mevrouw Adam woont al 25 jaar in dit sociale appartement. Ze heeft een pensioen van 1.070 euro per maand en betaalt 220 euro, kosten inbegrepen.

    « Gelukkig bestaan er sociale woningen en gelukkig kan ik er een huren.

  • Anderlecht. Paula is 31 jaar en is in Brussel terechtgekomen met de ‘Mars van de Indignés’. Ze heeft in Brussel haar studies stadssociologie afgerond en woont samen met acht andere personen in dit vroegere parochiehuis. Ze hebben met de eigenaar een tijdelijke gebruiksovereenkomst afgesloten waarbij ze wel de kosten betalen (150 euro per maand) maar geen huur. Ze ontwikkelen er een gemeenschappelijk project dat ook gericht is naar de buurt, met onder andere tentoonstellingsruimtes, een fietsatelier, een bibliotheek, …
  • Anderlecht. Paula en haar vriend Marco in de gemeenschappelijke keuken. Op de muur een tekening van de populaire Chileense zangeres Violeta Parra die zong voor de armen en de arbeiders.
  • Anderlecht. Bij meneer Nyckers in zijn sociale woning.

    "Omdat ik niet veel betaal voor mijn woning, kan ik mijn kinderen en kleinkinderen helpen. "

  • Anderlecht. Binnenkant van een sociale woning die gerenoveerd moet worden.
  • Anderlecht. Buitenkant van een sociale woning die gerenoveerd moet worden.
  • Anderlecht. Een deel van deze sociale woonblok staat leeg. Er is een renovatieproject om de woningen conform te maken aan de eisen van de Brusselse Huisvestingscode.

  • Brussel. Een privéwoning die leegstaat en in zeer slechte staat is.

  • Elsene. Twee vrouwen passeren voor woningen die al jaren leegstaan. De ingangen zijn dichtgemaakt om te vermijden dat de woningen worden gekraakt. De aangevatte renovatiewerken zijn stopgezet door het failliet van de ondernemer.

  • Brussel. Meneer J. op de keldertrap die naar zijn woning voert. Hij wacht al sinds 2007 op een sociale woning, maar ondanks 13 prioriteiten heeft hij nog geen zicht op een woning.

  • Brussel. Meneer J. woont al bijna 10 jaar in een zeer ongezonde kelder. Er is geen verluchting, isolatie, sanitair of verwarming. Een enkel stopcontact laat hem toe om licht te hebben en een waterkoker te gebruiken. De kelder stinkt van het vocht. Bij hevige regen loopt er water in de kelder. Toch betaalt hij 250 euro voor dit hok. In het begin had meneer J. geen papieren. Ondertussen is zijn situatie geregulariseerd, maar met zijn zeer laag inkomen vindt hij geen andere woning op de privémarkt.

  • Brussel. Dit hoekgebouw staat al jaren leeg. Er zijn affiches aangebracht met een idyllisch strand. Op de affiches de slogan : ‘Wat een droom voor onze wijk …’.

  • Brussel. Meneer Benjamin is 51, oud-ambtenaar bij de Europese Commissie. Hij woont 7 maanden in deze versleten en ongezonde kamer (8m²). Doordat hij zijn werk verloor, zijn domicilie en gescheiden is, is hij in een moeilijke situatie terechtgekomen. Hij betaalt 550 euro per maand voor een kamer onder de pannen.

  • Brussel. Meneer Benjamin woont in een versleten en ongezonde kamer. Een deel van zijn spullen had hij op de zolder gezet. Door een slechte isolatie en een defecte radiator heeft meneer Benjamin een elektrische radiator gebruikt, wat zijn kosten en schulden bij de eigenaar heeft verhoogd.

  • Anderlecht. Huren wordt alsmaar duurder. De prijzen stijgen, de inkomens volgen niet.

  • Elsene. Mevrouw Touré woont alleen met haar dochter in dit appartement met een slaapkamer. Wanneer de huur is betaalt houdt ze nog 90 euro over van haar loon. Het OCMW geeft haar een ondersteuning van 200 euro. De huur bedraagt 740 euro (kosten inbegrepen) voor een ongezonde woning. De verwarming doet het niet en mevrouw touré heeft 2.000 euro schulden bij de eigenaar door het gebruik van een elektrische bijverwarming.

    « Vorig jaar ben ik me gaan inschrijven voor een sociale woning. Ik had het nog niet gedaan omdat de wachttijd zo lang is …

    …mocht ik gelukkig zijn in mijn woning dat zou de max zijn. Nu leef ik dag bij dag, maar ik heb nog hoop dat dat zal veranderen. »

  • Brussel, sociale woningen. Getuigenis van de huurders : « Om gelukkig te zijn in een sociale woning, moet je je niet teveel moeien met de buren want dat
    geeft problemen. »

    « Iedere keer dat er iemand sterft of iemand verhuist, zijn het vreemdelingen die het appartement komen bewonen. Dat is geen probleem, het is enkel een vaststelling. »

    « 38% van onze twee pensioenen gaat naar de huur. »

  • Brussel, sociale woningen. Een kandidaat bezoekt een appartement. Het is al 10 jaar dat hij op een sociale woning wacht.

  • Evere. Deze vrouw woont in een sociale woning van Home Familial Bruxelles. Deze maatschappij is een coöperatieve van huurders en zorgt ook voor collectieve sociale begeleiding.

  • Watermaal-Bosvoorde. Na Wereldoorlog I werd de coöperatieve Le Logis opgericht. Deze tuinwijk stond toen voor sociale en stedenbouwkundige vernieuwing.

    Marcel en Simone wonen sinds 1951 in de wijk.

  • Evere. Sophie woont in een sociale woning van Home Familial Bruxelles. Deze maatschappij is een coöperatieve van huurders en zorgt ook voor collectieve sociale begeleiding.

  • Evere. De technische dienst van Home Familial Bruxellois renoveert een sociale woning. Deze cooperatieve maatschappij beheert 850 woningen, waarvan er ieder jaar zo’n 30 worden verhuurd aan nieuwe gezinnen. Voor gans het Brusselse Gewest zijn er 40.000 gezinnen ingeschreven voor een sociale woning. De bouw en renovatie van het park is onvoldoende om de sociale vraag op te vangen.

  • Brusse, kantoor van Assam-Sorello, een openbare vastgoedmaatschppij. Assam en Sorello hebben hun krachten samengevoegd om onder andere woningen in slechte staat aan te kopen, te renoveren en aan sociale voorwaarden te verhuren. De maatschappij beheert 2300 woningen.

  • Evere, wachtzaal van Home Familial Bruxellois, cooperatieve openbare vastgoedmaatschappij.

  • Brussel, onthaal van Assam-Sorello, openbare vastgoedmaatschappij. Deze man, een sociale huurder, komt een mutatie aanvragen.

  • Anderlecht, kantoren van Samenlevingsopbouw. Deze vereniging begeleidt een collectieve spaargroep waaraan 25 gezinnen deelnemen die iedere maand 75 euro opzijzetten. Het gezamenlijk gespaarde geld laat een gezin toe om het voorschot te betalen dat nodig is bij de ondertekening van een verkoopscompromis. Het Woningfonds is partner bij dit project met goedkope hypothecaire leningen. Rosa (2e persoon van links) viert haar aankoop samen met vertegenwoordigers van het Woningfonds en Manu, werker bij Samenlevingsopbouw (rechts).

  • Sint-Gillis. Bamba leeft alleen met haar drie kinderen in een appartement met 1 slaapkamer. Ze betaalt 700 euro voor 48 m². Ze wacht al 7 jaar op een sociale woning en is sinds 6 maand lid van een collectieve spaargroep.

    « Ik zou eigenaar willen worden, want huurder zijn is te onzeker… »

  • Anderlecht. Mevrouw Sow is huurder van een appartement met drie plaatsen met ernstige vochtproblemen die oorzaak zijn van gezondheidsproblemen.

    « In de douche heb ik een vals plafond gestoken omdat er overal schimmel was. Ik heb het geschilderd, maar de schimmel komt terug.

    Het is niet gemakkelijk om een woning te huren, zeker niet met veel kinderen.

    Waarom zijn de woningen zo duur ?... »

    Mevrouw Sow is sinds kort lid van een collectieve spaargroep en hoopt zo eigenaar te worden van haar woning.

  • Brussel. De bouwterreinen in Brussel worden zelfzaam, wat aanleiding geeft tot speculatie. De bouw van woningen wordt gedicteerd door economische wetmatigheden en de gevraagde huurprijzen zijn ontoegankelijk voor veel Brusselaars.

  • Elsene. Meneer Missai, huurder van een sociale woning sinds 34 jaar, klaagt over de verwaarlozing van zijn woning door de openbare vastgoedmaatschappij.

  • Elsene. Mevrouw Adam woont al 25 jaar in dit sociale appartement. Ze heeft een pensioen van 1.070 euro per maand en betaalt 220 euro, kosten inbegrepen.

    « Gelukkig bestaan er sociale woningen en gelukkig kan ik er een huren.

  • Anderlecht. Paula is 31 jaar en is in Brussel terechtgekomen met de ‘Mars van de Indignés’. Ze heeft in Brussel haar studies stadssociologie afgerond en woont samen met acht andere personen in dit vroegere parochiehuis. Ze hebben met de eigenaar een tijdelijke gebruiksovereenkomst afgesloten waarbij ze wel de kosten betalen (150 euro per maand) maar geen huur. Ze ontwikkelen er een gemeenschappelijk project dat ook gericht is naar de buurt, met onder andere tentoonstellingsruimtes, een fietsatelier, een bibliotheek, …

  • Anderlecht. Paula en haar vriend Marco in de gemeenschappelijke keuken. Op de muur een tekening van de populaire Chileense zangeres Violeta Parra die zong voor de armen en de arbeiders.

  • Anderlecht. Bij meneer Nyckers in zijn sociale woning.

    "Omdat ik niet veel betaal voor mijn woning, kan ik mijn kinderen en kleinkinderen helpen. "

  • Anderlecht. Binnenkant van een sociale woning die gerenoveerd moet worden.

  • Anderlecht. Buitenkant van een sociale woning die gerenoveerd moet worden.