Medehuur in Brussel : een woonvorm die alsmaar meer voorkomt en dus de nodige politieke aandacht verdient.

01/07/2015


“Steeds meer Brusselaars maken gebruik van medehuur omdat ze geen andere oplossing meer zien. Sommigen wonen graag in groep, maar voor de meesten is de keuze voor medehuur vooral een geldkwestie.” Uitspraak van een immokantoorhouder.

Medehuur is een alternatief aan het worden voor de onbetaalbare individuele huurwoning. Omdat deze vorm van wonen alsmaar meer voorkomt, heeft de Brusselse Bond voor het Recht op Wonen er zijn laatste studie aan gewijd.

Verschillende vormen van samenwonen…

De meest voorkomende vorm van samenwonen is de medehuur die door jonge werkenden (66%) of door studenten (21%) wordt opgezet. Gemiddeld betalen ze samen 810 euro huur per maand voor een woonoppervlakte van 90 m². [1] In de veronderstelling dat ze met twee of drie samen huren, dan betaalt ieder 270 à 450 euro huur per maand. Het financiële voordeel is duidelijk en is ook het motief dat het vaakst wordt aangehaald door medehuurders. Ondanks het feit dat sommige verhuurders niet aarzelen om de huurprijs te verhogen wanneer er sprake is van medehuur.
Marie, een jonge werkneemster van 23 jaar, vertelt : “Ik had me alleen geen woning kunnen veroorloven en ik had eigenlijk ook geen zin om alleen te wonen Daarom deel ik met vijf andere personen een groot huis in Schaarbeek. De huurovereenkomst staat op naam van een van de medehuurders. Ik heb niets getekend, we vertrouwen elkaar. Tot nu toe gaat alles goed, maar ik weet niet wat er zal gebeuren wanneer er problemen opduiken.

Een solidair woonproject is een andere vorm van samenwonen dat wordt opgezet door verenigingen die personen in moeilijkheden (armoede, slechte gezondheid, precaire situatie, …) helpen bij het wonen. Het project Leon [2] is een voorbeeld. In een grote woning in Elsene wonen jongeren op de dool tussen 16 en 25 jaar samen met erkende volwassen vluchtelingen. Met dit project bieden de verenigingen aan de bewoners transitwoningen van goede kwaliteit tegen een redelijke prijs, wat bijdraagt tot hun sociale integratie en het bekomen van sociale rechten.
"We hebben lang gediscuteerd en onderhandeld met de gemeente en het OCMW om ervoor te zorgen dat de bewoners het sociaal statuut van alleenstaande hebben en niet van samenwonende en zo vermeden dat de vervangingsinkomens (werkloosheidssteun, leefloon, ….) drastisch zouden verminderen", legt een sociale werker uit.

Aan de hand van deze voorbeelden zijn ook een aantal obstakels naar boven gekomen die een hinderpaal kunnen vormen voor de verdere ontwikkeling van samenhuur. Obstakels die de Brusselse regering via haar bevoegdheden gedeeltelijk zou kunnen wegwerken.

Op dit moment voorziet de huurwetgeving niets over medehuur. De BBRoW pleit ervoor om de huurwetgeving aan te passen aan het fenomeen van medehuur dat alsmaar meer Brusselaars aantrekt. Onze voornaamste aanbeveling is de verplichte ondertekening van een medehuurpact tussen medehuurders waarmee de belangrijkste problemen die kunnen opduiken tussen medehuurders (verdeling van de kosten, huurwaarborg, huurschade, voortijdige opzeg door een medehuurder, …) geregeld kunnen worden. Bovendien wordt het tijd om de huurprijzen te omkaderen en zo de sterke stijging van de huurprijzen een halt toe te roepen.

Medehuurders worden voor hun sociaal statuut dikwijls beschouwd als ‘samenwonenden’ en niet als ‘alleenstaande personen’. Die interpretatie heeft als gevolg dat medehuurders een belangrijk deel van hun vervangingsinkomen verliezen. De verenigingen voeren al jaren strijd voor de afschaffing van het sociaal statuut voor samenwonenden. Maar de invoering van de individuele sociale rechten staat niet op de politieke agenda momenteel.
Daarom schuiven veel sociale werkers en onderzoekers een tussenoplossing naar voor : het label voor solidaire woonprojecten, waardoor deze specifieke woonprojecten worden erkend en de bewoners veel gemakkelijker het statuut van alleenstaande zouden bekomen.

Tenslotte zouden de verenigingen die solidaire woonprojecten opzetten moeten kunnen beroep doen op een specifieke subsidiëring en voldoende financiële middelen.

Samen onder een dak wonen is voor veel Brusselaars een oplossing geworden voor de dure huurprijzen en de toenemende armoede. In ideale omstandigheden zou samenhuren een keuze moeten zijn en geen noodoplossing. De BBRoW roept de Brusselse regering op om samenhuren beter te omkaderen en eenvoudiger te maken, maar tegelijkertijd werk van te maken dat individueel huren mogelijk blijft in Brussel, ook voor gezinnen met een laag inkomen.

Contact

De getuigen en sociale werkers die we in dit persbericht hebben geciteerd, zijn bereid om een interview te geven.

Meer info bij de BBRoW :
Werner Van Mieghem
Coördinator BBRoW
0484.26.67.89

Ilham Bensaïd
medewerkster communicatie
0479.77.89.04

Dit persbericht wordt verspreid naar aanleiding van de publicatie van het driemaandelijks thematisch tijdschrift van de Brusselse Bond voor het Recht op Wonen (BBRoW vzw).

Art. 23 # 60 – « Medehuur in Brussel : uitdagingen, hinderpalen, perspectieven »

Opmerkingen

[1Resultaten uit het Observatiecentrum van de Huurprijzen 2013

[2Samenwerking tussen sociaal verhuurkantoor ‘Ieder zijn Woning’, de vzw CEMO (A.M.O.) en Convivial, mouvement d’insertion des réfugiés