De Brusselse huurwet : geen fundamentele vooruitgang voor de huurder, integendeel !

18/07/2017
Het Brusselse Parlement heeft deze middag de ordonnantie over de Brusselse huurwet goedgekeurd. Voor de BBRoW biedt de tekst weinig hoop voor de huurders, die nochtans 60% van de Brusselaars uitmaken. De fundamentele problemen zoals discriminatie en té hoge huurprijzen worden niet aangepakt. De toegang tot een degelijke, betaalbare woning blijft moeilijk.

1. De stabiliteit van de huurder in het gedrang
Vandaag kan een huurovereenkomst van korte duur slechts een keer worden hernieuwd. Nadien wordt het een overeenkomst van 9 jaar om zo de huurder meer zekerheid te geven.
De Brusselse regering en parlement hebben er nu voor gekozen om dit systeem te ontmantelen. Binnenkort zal een huurovereenkomst van korte duur meerdere keren kunnen worden hernieuwd, voor een maximale totale duur van 3 jaar. Het risico is groot dat veel verhuurders systematisch contracten van zeer korte duur – enkele maanden maar - zullen afsluiten, proefcontracten, om op die manier bij het minste probleem de huurder gemakkelijker te kunnen opzeggen.
We hebben het hier nochtans over huurovereenkomsten voor de hoofdverblijfplaats van de huurder, wat toch enige stabiliteit veronderstelt. Die stabiliteit gaat verloren met de Brusselse huurwet. Bovendien zal de vermenigvuldiging van contracten van korte duur de stijging van de huurprijzen nog meer aanwakkeren.

2. Geen omkadering van de huurprijzen
Ook op dit vlak geen vooruitgang. Onze politici (van de meerderheid) willen de onredelijke huurprijzen niet aanpakken. De Brusselse regering wil binnenkort een rooster van referentiehuurprijzen goedkeuren, waarbij per type woning de gemiddelde huurprijs wordt gegeven. Maar dat rooster heeft enkel een indicatieve waarde en houdt, volgens de Brusselse huurwet, ‘geen bijkomende verplichting in voor de verhuurder’.
Een indicatief rooster heeft geen enkele zin en is zelfs gevaarlijk : het biedt de huurder weinig ‘macht’ om te onderhandelen en kan zelfs leiden tot huurprijsstijgingen voor sommige woningen.

3. Nog altijd zware vergoedingen voor huurders die vroegtijdig opzeggen.
We hoopten ook dat de regionalisering van de huurwet de gelegenheid zou geweest zijn om een eind te maken aan sommige praktijken die vandaag niet meer verantwoord zijn, zoals de opzeggingsvergoedingen voor huurders. Een huurder die binnen de eerste drie jaar zijn huurovereenkomst wil opzeggen betaalt een vergoeding van 3, 2 of 1 maand huur, bovenop zijn opzeg van 3 maand.
Diee regeling dateert uit 1991. Ondertussen zijn de huurprijzen zeer sterk gestegen, sterker dan de inkomens. Met een gemiddelde huur van 700 euro in Brussel is het niet evident om in de eerste jaren van de huurovereenkomst een opzeg te geven, zelfs wanneer de woning in slechte staat verkeert of de huurder een betere, goedkopere woning kan huren.
Die hoge vergoedingen zijn vandaag niet meer verantwoord. Welk nadeel ondervindt de verhuurder op een zeer gespannen huurmarkt waar huurwoningen zelden nog meerdere maanden leegstaan ?

4. Strijden tegen discriminatie ? Echt waar ?
Hoewel nog erger is voorkomen1, zijn de maatregelen tegen discriminatie op de huurmarkt weinig overtuigend.
Discriminatie op basis van inkomen is de voornaamste vorm van discriminatie op de huurmarkt. De Brusselse huurwet beperkt de informatie die een verhuurder mag vragen aan de kandidaat-huurder tot een lijst van 5 gegevens : naam en voornaam, communicatiegegevens, een document om de identiteit te bewijzen, het aantal gezinsleden en het bedrag van de financiële middelen.
De Brusselse regering kan ook via een standaarddocument de inhoud en de vorm van de gevraagde gegevens bepalen. Bovendien kan de regering ook nog de lijst van 5 gegevens nog uitbreiden.
De BBRoW is van mening dat de Brusselse huurwet zich had moeten beperken tot slechts 5 gegevens en dat de regering zo snel mogelijk een standaarddocument moet opstellen om een einde te maken aan de veelheid van documenten die aan een huurder worden gevraagd (arbeidsovereenkomst, bewijs van betaling van huur bij de vorige eigenaar, loonfiche, …).
Het feit dat de Brusselse huurwet de poort laat openstaan naar andere, bijkomende gegevens is gevaarlijk.

Conclusie
Minister van Huisvesting, Céline Fremault, spreekt van een evenwichtige tekst, resultaat van uitgebreid overleg.
Voor de BBRoW had de Brusselse huurwet de huurders moeten versterken. In een gewest waar de huurders 60% uitmaken van de bevolking, is de huurmarkt in onevenwicht. Slechts 9% van de woningen zijn in theorie nog betaalbaar voor de helft van de huurders. 2 Gevolg is een sterke concurrentie tussen huurders voor wie de toegang tot een woning alsmaar moelijker wordt en verhuurders die hun huurders en de huurprijs vrij mogen kiezen.
De fundamentele problemen op de Brusselse huurmarkt worden met deze tekst niet aangepast. De rechten van de Brusselse huurders worden verzwakt. Het recht op wonen is nochtans een grondwettelijk recht dat moet behouden en verstrekt worden.

P.S. Op dit moment is nog niet geweten wanneer de Brusselse huurwet in voege zal treden.